***ADENOVİRÜS IgG
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Üst ve alt solunum sistemi, konjonktivit ve ishal etkeni olan Adenovirüse karşı gelişen bağışıklığın gösterilmesinde kullanılır. Nadiren fatal enfeksiyonlara neden olmasına rağmen yenidoğan ve çocukluk döneminde %50 oranında uzayan enfeksiyonlara neden olabilir. Özellikle transplantasyon sonrasında ve immünsuprese şahıslarda ağır enfeksiyonlara neden olabilir.
***ADENOZİN DEAMİNAZ (ADA)
Normal Değer: 5-20 U/L
Kullanımı: Hepatit, siroz, hemakromatozis, prostat ve mesane karsinomları, hemolitik anemi, gut, talasemi majör, tüberküloz, otoimmün hastalıklar, enfeksiyöz mononükleoz ve kalp yetmezliğinde serum ADA düzeyi artar.
***ADENOZİN DEAMİNAZ (Mayi)
Normal Değer: 0-40 U/L
Kullanımı: Özellikle tüberküloz efüzyonlarının ve tüberküloz menenjitin tanısında kullanılır. Lenfoma, SLE ve adenokarsinomlarda da mayideki ADA düzeyi yükselebilir.
***ADH (ANTİ DİÜRETİK HORMON)
***ADRENOKORTİKOTROPİK HORMON (ACTH, Kortikotropin)
Normal Değer: Sabah 0-100 pg/ml, akşam 0-80 pg/ml
Kullanımı: Pitüiter bez fonksiyonunu gösterir. Hiperkortizolizm (Cushing sendromu, ektopik ACTH sendromu ve ektopik CRH salınımı), hipokortizolizm (Addison hastalığı, sekonder adrenal yetmezlik, hipotalamik yetmezlik), konjenital adrenal hiper-plazi ve adrenal karsinomaların ayırıcı tanısında kullanılır.
***AFP (ALFA-FETOPROTEİN)
***AGBM (ANTİGLOMERULER BAZAL MEMBRAN ANTİKORU)
***AKONDROPLAZİ (ACH) MUTASYON ANALİZİ (Cücelik; FGFR3 Gen Analizi)
Normal Değer:
N/N=Homozigot normal
Mt/N=Heterozigot
Mt/Mt=Homozigot mutant
Kullanımı: ACH, kemik ve kıkırdak gelişim bozukluğu ile karakterizedir. Seyrek olarak fatal sonlanır. Klinik ve radyolojik olarak tanısı konur ve tanıda yanılma payı enderdir. Etkilenen bireylerde, ekstremite kısalığı, çıkık alın, basık burun kökü genu varum karakteristikdir. Hastalığa büyüme faktör genlerinden biri olan FGFR3 de meydana gelen ve vakaların yaklaşık %95’inde görülen bir mutasyon neden olur. Gebelik döneminde yapılan ultrasonografik incelemelerde, fetusta alt ekstremite kısalığı, çökük burun kökü, makrosefali, basık vertebra korpusu gibi bozuklukların görülmesi, ACH şüphesi uyandırır.
***AKŞ (GLUKOZ)
***AKTİVE PARSİYEL TROMBOPLASTİN ZAMANI (aPTT, Parsiyel tromboplastin zamanı, PTT)
Normal Değer: 25-36 saniye
Kullanımı: İntrensek koagülasyon sisteminin değerlendirilmesi, heparin tedavisinin monitörize edilmesi, hemofili A ve B taraması, faktör II, V, VIII, IX, X, XI ve XII’nin konjenital eksikliklerinin taranması, DIC, disfibrinojenemi, karaciğer yetmezliği, dolaşan antikoagülanlar ve K vitamini yetersizliğinin değerlendirilmesinde kullanılır.
***AKTİVE PROTEİN C REZİSTANSI (APC rezistansı)
Normal Değer:
APC rezistansı normalized ratio : 0,69-1,56
APC rezistansı normalized ratio/FV Leiden : 0,86-1,10
Kullanımı: Başlıca faktör V Leiden mutasyonuna bağlı olarak gelişen APC rezistansının araştırılmasında tarama testi olarak kullanılır. İki şekilde çalışma yapılır ve rapor edilir.
****AI (ALÜMİNYUM)
***ALA (AMİNOLEVULİNİK ASİT)
ALANİN AMİNOTRANSFERAZ (ALT)
Normal Değer:
Kord 10-90 U/L
0-7 gün 10-90 U/L
7 gün-1 yaş 10-80 U/L
1-60 yaş 10-60 U/L
>61 yaş 10-70 U/L
Kullanımı: Karaciğer fonksiyon testlerinden biridir. Karaciğer hastalıkları, safra yolları, obstürük siyonu, kas zedelenmeleri, müsküler distrofiler, akut pankreatit, konjetif kalp yetmezliği ve hepatotoksik ilaçlar ALT düzeyinde artışa neden olur.
***ALBUMİN
Normal Değer:
Kord 3,6-4,40 g/dl
Prematüre 3,30-4,40 g/dl
0-7 gün 2,80-4,40 g/dl
7 gün-15 yaş 3,80-5,40 g/dl
16-60 yaş 3,50-5,40 g/dl
>60 yaş 3,40-5,00 g/dl
Kullanımı: Nutrisyonel durum ve kan onkotik basıncı hakkında bilgi verir. Dehidratasyon ve ampisilin kullanımı albumin yüksekliğine neden olurken, IV beslenme, hızlı, hidrasyon, siroz ve diğer karaciğer hastalıkları, alkolizm, gebelik, nefrotik sendrom, malabsorbsiyon, malnutrisyon, neoplazi, protein kaybettirici enteropatiler (Crohn hastalığı, ülseratif kolit), hipertiroidizm, yanıklar, uzamış immobilizasyon, kalp yetmezliği ve diğer kronik hastalıklarda albumin seviyesi düşer. IV sıvı tedavisi verilmiyor veya karaciğer ve böbrek hastalığı yoksa, serum albumin düzeyinin düşük olması vücuttaki protein rezervlerinin azaldığını gösterir. Albumin, prealbumin ve transferrin ile birlikte negatif akut faz reaktanı olarak kabul edilir. Akut enflamatuvar olaylarda serum albumin düzeyi düşer.
***ALBUMİN (BOS)
Normal Değer: 15-40 mg/dl
Kullanımı: Bakteriyel menenjit, Guillain-Barre sendromu ve travmalardan sonra BOS albumin düzeyi artar.
***ALBUMİN (Mayi)
Normal Değer: 15-40 mg/dl (BOS)
Kullanımı: Vücut sıvılarındaki albumin onkotik basıncın temel elemanıdır. Portal hipertansiyona neden olan durumlarda (siroz, sağ ventrikül yetmezliği, konjestif perikardit vb) serum ile vücut sıvıları arasındaki albumin farkı >1.1 g/dl olur. Portal hipertansiyonun olmadığı, tüberküloz, maligniteler, SLE, miksödem, bazı over hastalıklar ve ciddi hipoalbuminemide bu fark <1.1 g/dl’dir. Karaciğer hastalarının %15-20 kadarında ise bu fark >2,5 g/dl olur ve bunlara da yüksek proteinli ascites denir.
***ALDOLAZ
Normal Değer:
0-5 yaş 1,50-18,80 U/L
6-15 yaş 2,30-13,50 U/L
>16 yaş Erkek 3,10-7,60 U/L
Kadın 2,70-5,30 U/L
Kullanımı: Akut hepatitler ve diğer karaciğer hastalıkları, Duchenne musküler distrofi, kas travması, dermatomyozit, polimyozit, myotonik distrofi, rabdomyoliz, AMI, hemorajik pankreatit, trişinozis, kangrenler, prostatik tümörler, granülositik ve megaloblastik anemiler delirium tremens, akut psikoz ve şizofrenilerin %60-80’inde, tetanoz, enfeksiyoz mononükleozis ve çeşitli malignitelerde aldolaz düzeyi yükselir. Özellikle musküler distrofilerin tanı ve takibinde yerini CK’ya bırakmıştır.
***ALDOSTERON
Normal Değer:
0-6 ay: 20-1600 pg/ml
7-12 ay: 20-760 pg/ml
1-3 yaş: 20-500 pg/ml
>3 yaş: 20-240 pg/ml
İstirahat 10-180 pg/ml
Efor sonrası 0-1 ay 50-300 pg/ml
2-12 ay 50-1600 pg/ml
>12 ay 50-300 pg/ml
Kullanımı: Adrenal fonksiyonların değerlendirilmesinde kullanılır. Aldosteron salgılayan adenomlar, karsinomlar, pseudoprimer aldosteronizm ve sekonder aldosteronizmde serum aldosteron düzeyi artar. İzole aldosteron eksikliği, Addison hastalığı ve renin eksikliğinde ise aldosteron düzeyi düşer. Aldosteron ve reninin aynı anda ölçülmesi primer sekonder hiperaldosteronizm ayırıcı tanısı için faydalıdır.
***ALDOSTERON (İdrar)
Normal Değer:
<12 yaş 1,00-11,00 mg/gün
>12 yaş 2,80-30,00 mg/gün
Kullanımı: Adrenal fonksiyonların değerlendirilmesinde kullanılır. Özellikle hipertansiyonun değerlendirilmesi ve renal hipertansiyon tanısı konmasında değerlidir. Ayrıca primer ve sekonder aldosteronizmin araştırılmasında da kullanılır.
***ALFA-I ANTİTRİPSİN (A, AT, AAT, a1-Antitripsin)
Normal Değer:
0-7 gün 100-270 mg/dl
7 gün-5 yaş 80-210 mg/dl
>5 yaş 80-200 mg/dl
Kullanımı: Pozitif akut faz reaktanlarındandır. Protein elektro-forezinde a1 bandının büyük kısmını oluşturur. Ayrıca serum da en yüksek konsantrasyonda bulunan proteaz inhibitörüdür. Her türlü iltihabi olay, doku nekrozu, travmalar, oral kontra-septif kullanımı ve gebelikte AAT düzeyi yükselirken, ileri derecedeki düşüklüğünde kronik akciğer ve karaciğer hastalığı gelişebilir. Ağır derecedeki kalıtsal yetersizliklerinde özellikle çocuklarda neonatal hepatit sendromu ve infantil siroz gibi ağır tablolar gelişebilir. Yetişkinlerde ise amfizem ve kronik bronsit gibi kronik akciğer hastalıklarına eğilim yaratır.
***ALFA-1 ASİT GLİKOPROTEİN (a1 asit glikoprotein)
Normal Değer: 47-125 mg/dl
Kullanımı: Akut faz reaktanlarından biridir. İnflamatuar olaylar, romatoid artrit ve malignitelerde akut faz reaktanı olarak kullanılır.
***ALFA-FETOPROTEİN (AFP; a-Fetoprotein)
Normal Değer:
0-3 ay 0-400 ng/ml
4-6 ay 0-200 ng/ml
7-12 ay 0-80 ng/ml
>12 ay 0-14 ng/ml
Kullanımı: Hepatoselüler ve germ hücreli (nonseminomlar) karsinomlarda kullanılan bir tümör belirleyicisidir. Özellikle hepatoselüler karsinomlarda prognozun ve tedavinin etkinliğinin takibinde değerlidir. Germ hücreli karsinomların sınıflandırılması ve derecelendirilmsinde hCG ile birlikte kullanılır. Diğer bazı kanserlerde de (ör.pankreas, mide, kolon, akciğer vb) AFP düzeyi yükselebilir. Ayrıca siroz, hepatit ve alkolik karaciğer hastalığı gibi bazı benign durumlarda da serum AFP seviyelerinde artış görülebilir. Gebelik sırasında meteral AFP düzeyinin ölçümü de önemlidir. Meternal AFP 12. haftadan itibaren artmaya başlar (gebelikte AFP’nin kullanımı için üçlü tarama testi).
***ALFA-FETOPROTEİN (Amniyon Mayi)
Normal Değer: Laboratuvara danışınız
Kullanımı: Serum AFP düzeyi yüksek çıkan hamilelerde nöral tüp defektlerinin tanısı için kullanılır. Bir tarama testidir ve sonucun negatif çıkması nöral tüp defekti olmadığı anlamına gelmez. Pozitif sonuçlar asetilkolinesteraz ve feral hemoglobin ölçümü ile doğrulanmalıdır. Ayrıca bazı benign durumlarda da yanlış yüksek sonuçlar elde edilebilir.
***ALFA-TOKOFEROL
***ALKALEN FOSFATAZ (ALP)
Normal Değer:
Prematüre 105-500 IU/L
0-7 gün 95-380 IU/L
7 gün-1 ay 100-360 IU-L
2-3 ay 115-460 IU-L
4-6 ay 110-350 IU-L
7-12 ay 95-350 IU-L
1-3 yaş 90-350 IU-L
4-12 yaş 80-350 IU-L
13-15 yaş 75-400 IU-L (erkek), 75-350 IU-L (kadın)
>16 yaş 25-100 IU-L
Kullanımı: Karaciğer, safra kesesi ve kemik dokusuna bağlı hastalıkların değerlendirilmesinde kullanılır. Bilier obstrüksiyon, bilier atrezi, siroz, osteitis deformans, hiperparatiroidizm, Paget hastalığı, infiltratif karaciğer hastalıkları, enfeksiyöz mononükleoz, metastatik kemik tümörleri, metabolik kemik hastalıkları, viral hepatitler, gebelik, konjestif kalp yetmezliği ve çocukların büyüme dönemlerinde ALP düzeyi artar.
ALKALEN FOSFATAZ İZOENZİM ELEKTROFOREZİ (ALP)
Normal Değer:
Yetişkinde, intestinal kaynaklı izoenzim yoksa;
Kemik %33-67, Karaciğer %33-67
İntestinal kaynaklı izoenzim varsa:
İntestinal %1-25, Karaciğer %26-64, Kemik %23-61
Kullanımı: Alkalen fosfataz yüksekliğinin kaynağının bulunabilmesi amacıyla yapılır. ALP, karaciğer, kemik ve mevcutsa intestinal ve plasental fraksiyonlarına ayrılır.
***ALP İZOENZİMLERİ
***ALÜMİNYUM (AI)
Normal Değer :
Serum 1-14 mg/L
İdrar 3-10 mg/L
Dializ mayi 0-10 mg/L
Kullanımı: Hemodializ hastalarının takibinde kullanılır. Böbrek yetmezliği, dialize bağlı demans, Hodgkin hastalığı ve kistik fibrozisde Al düzeyi artar. 100 mg/L’nin üzerindeki değerler toksik etki gösterir. Al (OH)3, gastrik antiasit ve dializ hastalarında fosfat bağlayıcı bir ajan olarak kullanıldığından bu hastalarda Al toksisitesine dikkat edilmelidir. Ayrıca serum Al konsantrasyonu 100 mg/L’nin üzerinde olan hastalarda Al kaynaklı osteomalaziye karşı dikkatli olunmalıdır.
***AMİLAZ
Normal Değer: 25-100 IU/L
Kullanımı: Pankreas fonksiyon testlerinden biridir. Pankreatit, pankreatit kist ve pseudokistler, parotis bezi enfeksiyonları, intestinal obstrüksiyon ve enfartüsler, ektopik gebelik, safra yolları hastalıkları, diabetik ketoasidoz, peritonit, makro-amilazemi, bazı akciğer ve over tümörleri, böbrek yetmezliği, ERCP, abdominal travma, kafa travması, viral enfeksiyonlar ve alkol kullanımı serum amilaz düzeyini arttırırken, pankreas yetmezliği, kistik fibrozis, ağır karaciğer hastalıkları ve pankreatektomi sonrası amilaz düzeyi düşer. Ayrıca oddi sfinkterinde kasılmaya neden olan narkotik analjezikler vb bazı ilaçlar da serum amilaz düzeyinde artışa neden olabilir.
***AMİLAZ (İdrar)
Normal Değer:
0-6 ay 25-400 IU-L
7 ay-15 yaş 25-500 IU-L
>15 yaş 75-750 IU-L
Kullanımı: Akut veya kronik pankreatitli hastaların takibinde ve pankreatit ayırıcı tanısında kullanılır. Serum amilazında artışa neden olan sebeplerden farklı olarak böbrek yetmezliği ve makroamilazemide idrar amilaz düzeyi normal veya düşüktür. Ayrıca akut pankreatit atağından sonra idrar amilaz düzeyinin 2 haftadan uzun süre yüksek kalması pseudokist oluşumunu lehine bir bulgudur.
***AMİNO ASİT, KANTİTATİF (Plazma ve İdrar)
Normal Değer: Raporda belirtilmektedir.
Kullanımı: Aminoasidopatilerin tespitinde kullanılır. Herediter fruktoz intoleransı, malabsorbsiyon, karaciğer yetmezliği, Reye sendromu, akut ve kronik böbrek yetmezliği, eklampsi, şok ve yanıklarda plazma amino asit düzeyleri yükselirken, viral hepatitler, multiple myeloma, hiperparatiroidizm, osteomalazi, galaktozemi, sistinozis, Wilson hastalığı, talasemi major, karaciğer nekrozu ve sirozu, bilier siroz ve kronik böbrek yetmezliğinde ise idrar amino asit düzeyleri yükselir.
***AMİNOLEVULİNİK ASİT (DELTA-ALA, DALA, ALA)
Normal Değer: 0-7 mg/gün
Kullanımı: Akut porfiria tanı ve tedavisinin takibinde kullanılır. Kurşun zehirlenmesi, herediter tirozinemi, diabetik ketoasidoz, gebelik ve bazı antikonvülzan ilaçlar idrar ALA düzeyinde yükselmeye neden olurken, alkolik karaciğer hastalağında idrar ALA düzeyi düşer.
***AMİP ANTİKORU (Entamoeba Histolytica antikoru)
Kullanımı: Ekstra-intestinal amebiasis (özellikle karaciğer apsesi) tanısında kullanılır. Kullanılan yöntemin spesifitesi yüksek, sensitivitesi değişkendir. Karaciğer apselerinde %100, amebik dizanterilerde %98 oranda antikorun yükseldiği görülür.
***AMNİYOTİK SIVI FOSFOLİPİDLERİ
***AMONYAK (NH3, NH4, Amonyum)
Normal Değer:
Kord kanı 0,9-1,5 Ug/ml
Prematüre 0,9-4,0 Ug/ml
0-7 gün 0,9-4,0 Ug/ml
7 gün-1 ay 0,3-2,0 Ug/ml
2-3 ay 0,3-1,5 Ug/ml
4-12 ay 0,3-1,4 Ug/ml
>1 yaş 0,17-1,20 Ug/ml
Kullanımı: Hepatik ensefalopati tanısı ve hiperalimentasyon tedavisi alan hastaların takibinde kullanılır. Karaciğer yetmezliği, Reye sendromu, siroz, gastrointestinal kanama, portalsistemik şantlar ve bazı böbrek hastalıklarında da amonyak düzeyi artabilir. Üre siklusunun bozulduğu hastalıklardan hiperamonyemi tip I, argininemi, ve ornitinemide açlık amonyak düzeyleri artarken, hiperamonyemi tip II, sitrüllinüri, argininosüksinik asidüri ve lizin intoleransında ise diyetle protein alımını takiben amonyak düzeyi artar.
***AMONYUM
***ANA
***ANCA
***ANDROSTENEDİON
Normal Değer: 0,40-4,50 ng/ml
Kullanımı: Androstenedion androjen ve östrojenlerin sentezindeki majör prekürsördür. Androjen bozukluklarının tanı ve takibinde diğer horrmon testleriyle beraber kullanılır. Polikistik over sendromu, hirşutizm, konjenital adrenal hiperplazi, Cushing sendromu, ektopik ACTH üreten maligniteler ve over tümörlerinde androstenedion düzeyi artarken, orak hücreli anemi, adrenal yetmezlik ve over yetmezliklerinde androstenedion düzeyi düşer. Androstenedion sonuçları değerlendirilirken hastanın diğer klinik bulgularının da göz önünde bulundurulması gerekir.
***ANGİOTENSİN II
Normal Değer: 20-40 pg/ml
Kullanımı: Renin-angiotensin sisteminin değerlendirilmesinde kullanılır. Hipertansiyon, renin salgılayan tümörler, volüm yüklemesi, konjestif kalp yetmezliği ve sirozda plazma angiotensin II düzeyi artarken, primer aldosteronizm, Cushing sendromu ve ACE inhibitörleri angiotensin II düzeyini düşürür.
***ANGİOTENSİN KONVERTİNG ENZİM (ACE)
Normal Değer: 8-52 U/L
Kullanımı: Sarkoidozis tanısında kullanılır. Aktif sarkoidozisde ACE düzeyi >35 U/L olur. Ayrıca akut ve kronik bronşit, pulmoner fibrozis, romatoid artrit, servikal adenit, konnektif doku hastalıkları, Gaucher hastalığı, hipertiroidizm, fungal hastalıklar ve histoplazmozisde de ACE düzeyi artabilir.
***ANTİBİYOGRAM (Antibiyotik duyarlılık testi)
Kullanımı: Bakteriyel enfeksiyonları tedavi etmek amacıyla uygulanılacak antibakteriyal ajanların seçiminde kullanılır.
***ANTİBİYOGRAM (Kantitatif)
Kullanımı: Test edilen bakteriye karşı antibiyotik duyarlılığının ve MIK (minimum inhibitör konsantrasyon = mikroorganizmanın üremesini engelleyen minumum antibiyotik konsantrasyonu) değerlerinin belirlenmesinde kullanılır. Ayrıca antibiyotiğin kullanılması gereken dozu hakkında bilgi verir.
***ANTİDİÜRETİK HORMON (ADH)
Normal Değer: 0-8 pg/ml
Kullanımı: Ektopik ADH salgılayan tümörler, akut intermittant porfiria, Guillain-Barre sendromu, beyin tümörleri, vasküler ve enfeksiyoz beyin hastalıkları, pnömoni, pulmoner tüberküloz, tüberküloz menenjit ve nefrojenik diabetes insipitusda plazma ADH düzeyi artarken, santral diabetes insipitus, psikojenik polidipsi ve nefrotik sendromda ADH düzeyi düşer. Santral ve nefrojenik diabetes inspidus veya psikojenik polidipsi ayırıcı tanısı için ADH stimülasyon testleri kullanılabilir.
***ANTİDİÜRETİK HORMON (İdrar)
Normal Değer: 30-95 ng/gün
***ANTİ ds-DNA
Normal Değer: 0-5 IU/ml
Kullanımı: SLE tanı ve takibinde kullanılır. Sjögren sendromu, mixed konnektif doku hastalıkları ve progresif sistemik sklerozda da Anti ds-DNA düzeyi yükselir.
***ANTİ-DELTA
***ANTİ-FOSFOLİPİD ANTİKORLARI
***ANTİ-GAD
***ANTİ-GLUTAMİK ASİT DEKARBOKSİLAZ ANTİKORU (Anti-GAD)
Normal Değer: ,0-1 U/ml
Kullanımı: Tip I diabetes mellitus, otoimmün endokrin hastalıklar (tiroidit, pernisyöz anemi vb) ve otoimmün ensefalomyopatilerin tanısında kullanılır. Yeni başlayan tip I diabetes mellituslu hastaların %70-80’inde görülür.
***ANTİ-GLİADİN ANTİKORLARI
***ANTİ-GLOMERÜLER BAZAL MEMBRAN ANTİKORU (AGBM)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Glomerülonefrit, Goodpasteur sendromu ve daha nadiren de idiopatik pulmoner fibrozis tanısının konması ve bu hastalıkların değerlendirilmesinde kullanılır. Glomerüler bazal hastalıkların değerlendirilmesinde kullanılır. Glomerüler bazal membranda bulunan tip IV kollajene karşı oluşan antikordur. Aynı zamanda, alveolar bazal membranla da çapraz reaksiyon verir ve bu özelliği ile Goodpasteur sendromunun tanısında da kullanılır. AGBM normal popülasyonda görülmez.
***ANTİ-HAV IgG
***ANTİ-HAV IgM
***ANTİ-HBc IgM (Hepatit B virüsü core antikoru IgM)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Akut HBV enfeksiyonlarının tanısında kullanılır. Semptomlar ortaya çıktıktan hemen sonra kanda görülür. Pencere döneminde serumda tespit edilebilen tek gösterge olduğundan, özellikle bu dönemdeki hastaların değerlendirilmesinde önemlidir.
***ANTİ-HBc TOTAL (IgM+IgG) (Hepatit B virüsü core antikoru-total)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Daha önce HBV enfeksiyonu geçirilip geçirilmediği hakkında bilgi verir. Anti-HBc IgM ile beraber bakıldığında akut/kronik HBV enfeksiyonu ayırıcı tanısında değerlidir.
***ANTİ-HBe (Hepatit B virüsü e antikoru)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: HBV enfeksiyonunun takibinde kullanılır. HbeAg ortadan kaybolduktan sonra görülür. Anti-HBe pozitif olan kronik taşıyıcıların karaciğer histolojileri ve karaciğer fonksiyon testleri genellikle normaldir.
***ANTİ-HBs (HbsAb, Hepatit B surface antibody, Hepatit Bs antikoru, Hepatit B virüsu yüzey antikoru
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: HBV’ye karşı immünitenin tespitinde kullanılır. HBV enfeksiyonunun bitişi ile beraber (HbsAg kaybolduktan sonra) anti-HBs oluşur. Ayrıca HBV aşılamasından sonra immünitenin tespitinde de kullanılır.
ANTİ-HCV (Hepatit C antikoru)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: HCV enfeksiyonunun tanısında kullanılır. Genelde HCV enfeksiyonunun geç evresinde kanda bulunur. Anti-HCV’nin bulunması immüniteyi sağlamaz. Pozitif sonuçlar diğer yöntemlerle doğrulanmalıdır.
***ANTİ-HDV
***ANTİHEMOFİLİK FAKTÖR
***ANTİHEMOFİLİK FAKTÖR B
***ANTİ-İNSÜLİN ANTİKORU (İnsülin antikoru)
Normal Değer: %4-10
Kullanımı: İmmün insülin rezistansı, Tip I diabetes mellitus (insülin tedavisi öncesinde) ve poliendokrin otoimmün sendromlarda insülin antikorları yükselir. Ayrıca eksojen insülin tedavisi alan diabetik hastaların hemen hemen tümünde de bir süre sonra serumdaki insülin antikorlarının düzeyi yükselmektedir.
ANTİ-KARDİYOLİPİN ANTİKORLARI IgM ve IgG (ACA, Anti-Fosfolipid antikorları)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Anti-kardiyolipin antikorları, miyokard enfarktüsü, inme, venöz tromboz, trombositopeni ve/veya rekürrent abortusa eğilimli kişilerde bulunur. Anti-kardiyolipin IgG’nin orta ve yüksek düzeylerde saptanması (tek başına veya IgM ve IgA ile birlikte) bu komplikasyonlara eğilimli kişileri daha iyi belirler. Ayrıca anti-kardiyolipin antikorlarının bir alt grubu SLE hastalarında sıkça gözlenir.
***ANTİ-LA
***ANTİ-M
***ANTİ-MİTOKONDRİAL ANTİKOR (AMA)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Primer bilier siroz tanısında kullanılır ama tanı konulduktan sonra hastalığın seyri hakkında bilgi vermez. Ayrıca CREST sendromu ve bazı diğer otoimmün hastalıklarda da gözlenebilir.
***ANTİ-MİTOKONDRİAL ANTİKOR TİP M-2 (AMA Tip M-2)
Kullanımı: M-1’den M-9’a kadar sıralanan M tipleri içinde primer bilier siroza en spesifik olandır. Yanlış negatiflikleri çok nadirdir. M-2 seviyesi hastalığın aktivitesi ve progresyonu hakkında bilgi vermez.
***ANTİ-NATİVE DNA
***ANTİ-NÖTROFİL SİTOPLAZMİK ANTİKOR (ANCA (cANCA-pANCA)
Kullanımı: Nötrofil lizozomal enzimlere karşı spesifik olarak gelişen antikorlar saptar. Wegener granülomatozis ve sistemik vaskülitlerin (özellikle renal ve pulmoner tutulumların) tanı ve tedavilerinin takibinde kullanılır.
***ANTİ-NÜKLEER ANTİKOR (ANA, FANA)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Kollajen doku hastalığı şüphesinde hastaya yaklaşımın ilk basamağıdır. Sistemik veya organ spesifik otoimmün hastalıkların tanısında kullanılır. Özellikle SLE, diskoid lupus erythematosus, ilaçların neden olduğu lupus erythematosus, miks bağ dokusu hastalığı, Sjögren sendromu, skleroderma, CREST, romatoid artrit, polimyozit ve dermatomyozit hastalıklarında pozitiflik gözlenir.
***ANTİ-PARİETAL HÜCRE ANTİKORU (APCA)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Tip A otoimmün gastrit tanısında kullanılır. Bu hastalarda pernisyöz anemi görülmektedir. Bu nedenle pernisyöz aneminin nedeninin araştırılmasında da değerlidir. Pernisyöz anemisi olan hastaların %90, atrofik gastritli hastaların ise %60 kadarında gözlenebilir. Ayrıca diğer otoimmün hastalıklarda ve ailesinde pernisyöz anemili akrabası olanlarda da APCA pozitif olabilir.
***ANTİ-PLATELET ANTİKORU
***ANTİ-RETİKÜLİN ANTİKOR (ARA)
Kullanımı: Celiac sprue ve dermatitis herpetiformis tanı ve takibinde kullanılır. IgA yapısındadır.
***ANTİ-RO
***ANTİ-SACCHAROMYCES CEREVİSİAE ANTİKORLARI IgA ve IgG (ASCA IgA, ASCA IgG
Kullanımı: Kronik inflamatuvar bağırsak hastalığı ayırıcı tanısında kullanılır. Özellikle Crohn hastalığında bu antikor saptanırken, ülseratif kolitte gözlenmemektedir.
***ANTİ-SENTROMER ANTİKOR
Kullanımı: CREST hastalarının tanısında kullanılır.
***ANTİ-SKİN ANTİKOR (Anti skin basement membrane anticore)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Floresan paternine göre pemfigoid, pemfigus, Herpes gestationis (pemfigoid) ve paraneoplastik pemfigus tanısında kullanılır.
***ANTİ-SMOOTH MUSCLE ANTİKOR (ASMA)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Kronik aktif hepatit nedeninin araştırılmasında kullanılır. Yüksek titrede pozitiflik (>1/80) büyük olasılıkla kronik aktif otoimmün hepatiti, düşük titrede pozitiflik ise (<1/80) primer bilier siroz, viral hepatit veya kronik alkolik hepatit olasılığını düşündürür. Ayrıca EBV enfeksiyonları, malign melanom, meme ve over karsinomları, safra obstrüksiyonları ve normal popülasyonda da ASMA pozitifliği saptanabilir.
***ANTİ-SPERM ANTİKOR (Sperm otoantikarları ASA)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı:Her iki cinste infertilite nedeni olabilen otoantikorların araştırılmasında kullanılır.
***ANTİSTREPTOLİZİN O (Kantitatif) (ASO)
Normal Değer: 0-200 IU/ml
Kullanımı:Streptolizin O’ya karşı kanda dolaşan antikorlardır. A grubu beta hemolitik streptokok enfeksiyonlarının tanısında ve takibinde kullanılır.
***ANTİ-TİROGLOBULİN (Thyroglobulin antikorları)
Normal Değer: 0-2 IU/ml
Kullanımı:Otoimmün tiroid hastalıklarının değerlendirilmesinde kullanılır. TPO antikorları ile karşılaştırıldığında, önemi daha azdır. Hashimoto tiroiditi. Graves hastalığı, tiroid karsinomları, idiopatik miksödem, pernisyöz anemi, SLE ve Quevain subakut tiroiditinde Anti-tiroglobulin antikor düzeyi yükselebilir. Normal popülasyonun %10’unda düşük düzeyde yükseklik görülebilir. Ayrıca tiroglobulin düzeyi düşük olan hastalarda da anti-tiroglobulin düzeyine bakılmalıdır. Tiroglobulin antikorlarının varlığı, tiroglobulin ölçümünde interferansa neden olabilmektedir.
***ANTİTRİPSİN
***ANTİTROMBİN III (AT III; Heparin kofaktör çalışması)
Normal Değer: %70-125
Kullanımı:AT III eksikliği hiperkoagülasyona yol açan faktörlerden birisidir. Kalıtsal (otozomal dominant) veya akkiz nedenlere bağlı AT III eksikliği görülebilir. Akkiz nedenler arasında ağır siroz, DIC, pulmoner emboli ve cerrahi operasyonlar bulunur. Kişisel veya ailesel tromboembolik hastalık hikayesi olanlarda ve heparin tedavisi yetersizliğinde AT III düzeyi ölçülmelidir.
***ANTİ-TROMBOSİT ANTİKORU (Trombosit antikoru; Anti platelet antikoru)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı:İmmün trombositopenilerde trombosit antikorlarının belirlenmesinde kullanılır.
***ANYON GAP
Normal Değer: 7,00-16,00 mol/L
Kullanımı:Serumdaki katyonlar ile anyonlar arasındaki fark gösterir. Metabolik asidozda anyon gap artarken, hipokalemi, hipokalsemi, hipomagnezemi, rhabdomyoliz, hipergamaglobulinemi, hipoalbuminemi ve myelomada anyon gap azalır.
***APC REZİSTANSI
***APCA
***APO A
***APO A-1
***APO B
***APOLİPOPROTEİN A (Apo A, Apo A-1)
Normal Değer:
Erkek Kadın
0-7 gün 40-105 mg/dl 40-105 mg/dl
7 gün-3 yaş 60-150 mg/dl 60-150 mg/dl
4-5 yaş 65-150 mg/dl 60-150 mg/dl
6-15 yaş 80-150 mg/dl 80-150 mg/dl
16-50 yaş 80-160 mg/dl 80-200 mg/dl
51-60 mg/dl 80-170 mg/dl 80-205 mg/dl
>60 yaş 80-170 mg/dl 120-220 mg/dl
Kullanımı: HDL, şilomikronlar ve VLDL’nin başlıca protein komponentidir. Koroner kalp hastalığı riskinin değerlendirilmesinde kullanılır. Abetalipoproteinemi, ailevi hipoalfalipoproteinmeiler, lipoprotein lipaz kofaktör (Apo C-II) eksikliği, fish-eye disease, hipertrigliseridemi, kontrolsüz diabet, hipatoselüler hastalıklar, kolesta, nefrotik sendrom, kronik böbrek yetmezliği ve sigara içimi serum Apo A-1 düzeylerinde azalmaya neden olur. Apo A-1 düşüklüğü prematüre koroner kalp hastalığı açısından risk oluşturur.
***APOLİPOPROTEİN B (Apo B, Apoprotein B)
Normal Değer:
Erkek Kadın
<5 yaş 25-75 mg/dl 25-75 mg/dl
>5 yaş 40-120 mg/dl 40-115 mg/dl
Kullanımı: LDL’nin başlıca protein komponentidir. Koroner kalp hastalığı ve inme riskinin değerlendirilmesinde kullanılır. Apo A-1 / Apo B oranı hiperabetalipoproteinemi tanısında kullanılabilir. Hiperlipoproteinemi tip IIa, IIb, IV ve V, prematür koroner kalp hastalığı, diabet, hipotiroidizm, nefrotik sendrom, böbrek yetmezliği, karaciğer hastalıkları, Cushing sendromu, porfiria, gebelik ve anoreksia nervosada serum Apo B seviyesi artarken, tip I hiperlipoproteinemi, hipertiroidizm, malnutrisyon, intestinal malabsorbsiyon, kronik anemiler, Reye sendromu, akut stres, kronik pulmoner hastalıklar, myeloma ve kilo kaybında Apo B seviyesi azalır.
***APOLİPOPROTEİN E GENOTİPLENDİRMESİ
Normal Değer: Normal genotip e3/e3
Kullanımı:Apo E genotipleri tip III hiperlipoproteinemi ve erken koroner kalp hastalığı gelişimi ile ilişkilidir. Ayrıca e4 allelinin varlığı Alzheimer hastalığı için önemli bir genetik risk faktörüdür.
***APOPROTEİN B
***APSE KÜLTÜRÜ (Pü kültürü)
Kullanımı: Apse oluşumuna neden olabilecek aerobik bakterilerin izolasyonu
***ARSENİK (As)
Normal Değer: 5-50 mg/gün
Kullanımı: Akut ve kronik arsenik zehirlenmelerinin tanısında kullanılır.
***ASETAMİNOFEN (Parasetamol)
Normal Değer:
Terapötik konsantrasyon : 10-20 mg/ml
Toksik konsantrasyon : >200 mg/ml (ilacın alımından 4 saat sonra)
>50 mg/ml (ilacın alımından 12 saat sonra)
Kullanımı: İlaç düzeyinin takibinde kullanılır.
***ASETİLKOLİN RESEPTÖR ANTİKORU (AChR)
Normal Değer: <0,50 nmol/L
Kullanımı:Myastenia Gravis tanısında kullanılır. Myastenia Gravis’in generalize ve oküler formlarının, hastalığın remisyonunun ve immünsupressif tedavinin takibinde değerlidir. Fakat hastalığın şiddetinin değerlendirilmesinde kullanılmaz. Ayrıca thymoma, amiyotrofik lateral skleroz ve otoimmün karaciğer hastalıklarında da ACrR düzeyi yüksek olabilir.
***ASETİLKOLİSNESTERAZ (Serum)
Normal Değer:
Serum : 40-120 Rap. U/ml
Amniyon mayi : 2,5-9,0 Rap. U/ml
Kullanımı:Orak hücreli anemide serum asetilkolinesteraz düzeyi yükselirken, organofosfat zehirlenmeleri ve paroksismal noktürnal hemoglobinüride asetilkolinesteraz düzeyi düşer.
***ASETİLSALİSİLİK ASİT
***ASKORBİK ASİT
***ASMA
***ASO
***ASPARTAT AMİNOTRANSFERAZ (AST, SGOT)
Normal Değer:
0-7 gün 25-70 IU/L
7 gün-1 yaş 15-60 IU/L
2-12 yaş 15-50 IU/L
13-15 yaş 10-45 IU/L
16-60 yaş 10-42 IU/L
>60 yaş 12-50 IU/L
Kullanımı: Bütün vücut dokularında bulunmakla beraber, karaciğer, kalp ve iskelet kası en çok bulunduğu dokulardır. Herhangi bir nedene bağlı karaciğer hücre zedelenmesi veya hasarı, kolestatik ve obstrüktif sarılık, kronik hepatitler, enfeksiyoz mononükleoz, kalp veya iskelet kası nekroz veya travması, kalp veya iskelet kası inflamatuar hastalıkları, akut MI, ağır egzersiz, kalp yetmezliği, ciddi yanıklar, hipotiroidizm, intestinal obstrüksiyon, malign hipertermi ve talasemi majorde serum AST düzeyi artar.
AST
AT III
AVP
BACTEC MİKOBAKTERİ KÜLTÜRÜ
BACILLUS ANTHRACIS KÜLTÜRÜ (Şarbon kültürü)
Kllanımı: Kültüre edilen materyalde bacillus anthracis bakterisinin bulunup bulunmadığının tespitinde kullanılır.
BAKIR (Cu)
Normal Değer:
0-3 ay 20-70 mg/dl
4 ay-5 yaş 85-190 mg/dl
6-15 yaş 80-160 mg/dl
>15 yaş 80-155 mg/dl
Kullanımı: Bakır metabolizmasının değerlendirilmesinde kullanılır. Enfeksiyon, enflamasyon, gebelik, lösemi, bilier siroz, Hodgkin hastalığı, pellegra, pulmoner tüberküloz, anmei, talasemi minör ve majör, AMI, beyin enfarktüsü, romatoid artrit, hipotiroidizm, hipertiroidizm, kollajen doku hastalıkları, SLE ve bazı malignitelerde serum Cu düzeyi arrtarken, wilson hastalığı, gastrointestinal sistem hastalıkları, kistik fibrozis, nefrotik sendrom, yanıklar, protein malnutrisyonu ve kronik iskemik kalp hastalıklarında serum Cu düzeyi düşer. Ayrıca östrojen, oral kontraseptif ve antiepileptik kullanımı ve gebelikte, karaciğerde seruloplazmin sentezinin artışına bağlı olarak serum Cu seviyesi de artar.
BAKIR (Eritrosit İçi)
Normal Değer: 90-150 mg/dl
Kullanımı: Pulmoner tüberkülozda eritrosit içi Cu düzeyinin artması karakteristiktir. Ayrıca kurşun zehirlenmesinde eritrosit içi Cu düzeyi artarken, protein malnutrisyonunda azalır.
BAKIR (İdrar)
Normal Değer:
Spot idrar : 2-80 mg/L
24 saatlik idrar: 3-35 mg/gün
Kullanımı: Wilson hastalığında tedavi takibinde kullanılır. İdrarda bakır düzeyinin ölçümünde 24 saatlik idrar tercih edilir. Wilson hastalığının yanısıra kronik aktif hepatit, bilier siroz, romatoid artrit ve proteinüri varlığında idrarla atılan bakır miktarı yüksektir.
BAKIR OKSİDAZ
BAKTERİYOLOJİK BESİN ANALİZİ
Kullanımı: Besinlerde hastalık veya zehirlenme etkeni olabilecek bakterilerin aranması
BAKTERİYOLOJİK SU ANALİZİ
Kullanımı: Su örneğinde hijyenik indikatör bakterilerin aranması
BALGAM KÜLTÜRÜ
Kullanımı : Verilen balgam örneğinde patojen aerobik bakterilerin belirlenmesi
BENCE-JONES PROTEİNİ
BETA-2 TRANSFERRİN
Kullanımı: Burun veya kulaktan gelen akıntının beyin omurilik sıvısı ihtiva edip etmediğinin araştırılması amacıyla kullanılır.
BETA-2 MİKROGLOBULİN (b2M; Timotaksin)
Normal Değer: 0,60-3,80 mg/L
Kullanımı:İnflamasyon, otoimmün hastalıklar, lenfoid maligniteler (ör. Multiple myeloma) ve viral enfeksiyonlarda da serum b2M düzeyi artabilir. Özellikle multiple myelomada prognostik öneme sahiptir. 4 mg/L’nin üzerindeki değerler kötü prognozu gösterir. Ayrıca tübüler fonksiyon bozukluğu olan hastalarda serum b2M seviyesi düşükken, idrar b2M seviyesi yüksektir.
BETA-2 MİKROGLOBULİN (İdrar)
Normal Değer: 0,02-0,25 mg/L
Kullanımı: Böbreklerin tübüler fonksiyonlarının değerlendirilmesinde kullanılır.
BETA-HCG (Kantitatif) (b-hCG; Gebelik testi)
Normal Değer: <0,75 ng/ml
Kullanımı:Gebeliğin teşhisi, ektopik gebelik şüphesinin değerlendirilmesi ve in vitro fertilizasyon hastalarının takibinde kullanılır. Ayrıca mol hidatiform, koryo karsinom, testis tümörü ve overin germ hücreli tümörlerinin değerlendirilmesi ve takibinde de kullanılır.
BETA-HCG (İdrar) (b-hCG; Gebelik testi (idrar)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı:Gebeliğin teşhisinde kullanılır.
BETA-KAROTEN (b-karoten; Karoten)
Normal Değer: 60-200 mg/dl
Kullanımı:Malabsorbsiyon sendromları ve hipervitaminoz A tanısında kullanılır. Karaciğer hastalıkları, diabetes mellitus, hipotiroidzm, diyetle fazla A vitamini alımı, hiperlipidemi gebelik, subakut tiroidit, miksödem, kronik nefrit ve nefrotik, sendromda serum b-karoten artarken, yüksek aterş, enteritler, kistik fibrozis ve ağır malabsorbsiyonda b-karoten düzeyi düşer.
BETA-TALASEMİ MUTASYON ANALİZİ (Akdeniz anemisi, Cooley anemisi (talasemi majör); Talasemi minör (taşıyıcılık)
Kullanımı:Beta globin geni üzerinde meydana gelen ve beta talamesi oluşumuna neden olan mutasyonların tespitinde kullanılır.
BETA-TALASEMİ VE HEMOGLOBİNOPATİ TARAMASI (Hemoglobin elektroforezi; Hb elektroforezi)
Normal Değeri:
HbA2 HbF HbS HbA
0-7 gün < 4,0 69,0-85,0 < 1,5 15,0-30,0
1 hf-1 ay < 4,0 60,0-82,0 < 1,5 20,0-40,0
1-6 ay < 4,0 10,0-70,0 < 1,5 25,0-95,0
6 ay-1 yaş < 4,0 0,5-7,0 < 1,5 87,0-98,0
1-3 yaş < 4,0 0,0-2,0 < 1,5 94,0-99,0
>3 yaş < 4,0 0,0-2,0 < 1,5 94,0-99,0
Kullanımı: Talasemi ve diğer hemoglobin varyantlarının tespitinde kullanılır.
BETHESDA TİTRESİ
BEYAZ KÜRE SAYISI
BGP
BİKARBONAT (HCO3)
Normal Değer: 25-32 mEq/L
Kullanımı: Asit-baz dengesinin değerlendirilmesinde kullanılır. Kompanse respratuvar asidoz, metabolik alkaloz, morfin, barbiturat, kortikosteroidler ve bazı diüretik ve laksatiflerin kullanımı plazma HCO3 düzeyini artırırken, metabolik asidoz, kompanse respratuvar alkaloz, etilen alkol zehirlenmesi, metanol ve salisilat toksisitesinin geç evreleri, asetozolamid ve siklosporin kullanımı ise HCO3 düzeyini düşürür.
BİLİRUBİN (Direk) (Konjuge bilirubin)
Normal Değer:
Kord kanı 0,00-0,20 mg/dl
Prematüre 0,00-1,00 mg/dl
0-7 gün 0,00-1,00 mg/dl
>7 gün 0,10-0,50 mg/dl
Kullanımı: Karaciğer ve safra kesesi fonksiyonlarının değerlendirilmesinde kullanılır. İntrahepatik ve ekstrahepatik safya yolları tıkanıklıkları, hepatoselüler hasar, kolestazis, Dubin-Johnson sendromu ve Rotor sendromunda serum direk bilirubin düzeyi artar.
BİLİRUBİN (Total)
Normal Değer:
Kord kanı 0,40-2,00 mg/dl
Prematüre 0,40-12,00 mg/dl
0-7 gün 0,40-16,00 mg/dl
7 gün-1 ay 0,40-10,00 mg/dl
2-3 ay 0,40-2,00 mg/dl
>3 ay 0,40-1,35 mg/dl
Kullanımı: Karaciğer ve safra kesesi fonksiyonlarının değerlendirilmesinde kullanılır. Hepatoselüler hasarlar (inflamatuar, toksik, neoplastik), intrahepatik ve ekstrahepatik safra yolları tıkanıklıkları, hemolitik hastalıklar, neonatal fizyolojik sarılık, Crigler-Najar sendromu, Gilbert hastalığı, Dubin-Johnson sendromu, fruktoz intoleransı ve hipotiroidizmde serum direk bilirubin düzeyi artar.
BİRİNCİ TRİMESTER TARAMA TESTİ (İkili Test)
Normal Değer: Hesaplanan riskin 1/250 ve üzerinde olması gebeliğin trizomi 21 açısından riskli olduğunu gösterir.
Kullanımı: Trizomi 21 için gebeliğin erken döneminde (9 hafta-13 hafta 6 gün) yapılan prenatal tarama testidir. Maternal serumda ölçülen free b-hCG ve PAPP-A konsantrasyonları ile yüksek rezolüsyonlu USG kullanılarak ölçümü yapılan nuchal translucency (NT/ense saydamlığı) değeri, gebelik haftası, anne yaşı ve diğer bilgilerle kombine edilerek kantitatif risk değerlendirmesi yapılmaktadır. Bir tarama testi olduğu unutulmamalıdır. Normal sonuçlar bebeğin herhangi bir defekt taşımadığı anlamına gelmediği gibi, anormal test sonuçlarının da doğrulanması için genetik incelemelere ihtiyaç duyulur.
BOĞAZ KÜLTÜRÜ
Kullanımı. A grubu beta hemolitik streptokok enfeksiyonlarının araştırılması
BOĞMACA KÜLTÜRÜ
Kullanımı: Bordetella pertusis bakterisinin izolasyonu
BORRELİA BURGDORFERİ ANTİKORU (Lyme screen (total antikoru)
Kullanımı: Borrelia burgdorferi’nin neden olduğu Lyme hastalığının tanısında kullanılır. Hastalığın erken evresinde yalancı negatiflikler saptanabilir. Antikor sonucu negatif, fakat hastalığın başlangıç aşamasında olduğu düşünülüyorsa, 2-4 hafta sonra yeni kan örneğinde test tekrarlanmalıdır. Pozitif sonuçlar ise Western blot ile doğrulanmalıdır. Sifilis, HIV ve hipergamaglobulinemi antikor testinde yalancı pozitifliklere neden olabilir.
BOS KÜLTÜRÜ
Kullanımı: Menenjit etkeninin izolasyonu ve identifikasyonu
BOS’DA OLİGOKLONAL BANT ARAŞTIRMASI
BOS’TA İMMÜNFİKSASYON ELEKTROFOREZİ
BRUCELLA AGLÜTİNASYON TESTİ
BRUCELLA ANTİHUMAN GLOBULİN
Kullanımı: Kronik brucellozisde IgG tipi inkomplet (bloke edici) antikorları belirler.
BRUCELLA IgM
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Brucella IgM antikorlarının belirlenmesinde kullanılır.
BRUCELLA SLİDE TEST
BRUCELLA TARAMA (ROSE-BENGAL) (Brucella slide test)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Brucella (malta humması) hastalığının tanısında kullanılır.
BRUCELLA WRİGHT
Kullanımı: Brucella (malta humması) hastalığının tanısında kullanılır.
BURUN AKINTISI KÜLTÜRÜ
Kullanımı: Burun akıntısında patojen aerobik bakterilerin izolasyonu
C1 ESTERAZ İNHİBİTÖR
C1 İNAKTİVATÖR (C1 esteraz inhibitör; C1-INH; C1 INA)
Normal Değer: 0,15-0,35 gr/L
Kullanımı: Konjenital C1-INH eksikliği herediter anjioödeme neden olur. Kazanılmış C1-INH eksikliği ise SLE, lenfoma ve diğer lenfoproliferatif hastalıklarda görülür. Gebelik ve androjen steroidlerin kullanımı ise C1-INH düzeyini arttırır.
CA 125 (Kanser antijen 125)
Normal Değer: 0,35 U/ml
Kullanımı: Özellikle over malignitelerinin takibinde kullanılan bir tümör markeridir. Seröz, endometrial, şeffaf hücreli ve undiferansiye over karsinomları, endometrium veya fallop tüplerinin adenokarsinomları, bazı nonjinekolojik maligniteler ve bazı benign durumlarda (hamilelik; menstrüasyon, peritoneal veya plevral inflamasyon, over kistleri, endometriozis) CA 125 düzeyi artar. Ayrıca sağlıklı insanların %1’inde de CA 125 düzeyleri yüksek olabilir. Bu nedenle normal bireylerde tarama amaçlı olarak kullanılmamalıdır.
CA 15-3 (Kanser antijen 15-3)
Normal Değer: 4,50-29,00 U/ml
Kullanımı: Meme kanserli hastaların tanı, rekürrens ve tedavi takibinde kullanılır. Özellikle metastatik meme kanserlerinin %80’inde CA 15-3 düzeyi artar. Ayrıca diğer bazı maligniteler (pankreas, akciğer, over, kolon, karaciğer vb.), hepatit, siroz, sarkoidoz, tüberküloz ve SLE’de de CA 15-3 düzeyi yükselebilir. Tarama testi olarak kullanılmamalıdır.
CA 19-9 (Kanser antijeni 19-9; Karbohidrat antijen 19-9)
Normal Değer: 0-37 U/ml
Kullanımı: Tüm gastrointestinal sistem kanserleri (pankreatik kanserler, kolanjiokarsinomlar, kolon kanserleri vb) ve diğer adenokarsinomlarda CA 19-9 düzeyi artar. Pankreatik kanserlerde sensivitesi %70-80’dir. CA 19-9 düzeyi ile tümör kitlesi arasında ilişki yoktur. CEA ile beraber kullanıldığında mide kanseri rekürrensinin tespitinde sensitivitesi %94’e kadar yükselir. Ayrıca kronik pankreatit, kolanjit ve siroz gibi bazı benign durumlarda da CA 19-9 seviyelerinde yükseklik görülebilir. Tarama testi olarak kullanılmamalıdır.
CA 72-4 (Kanser antijen 72-4; TAG 72; Tümör associatedd glikoprotein 72)
Normal Değer: 0-4 U/ml
Kullanımı: Gastrointestinal sistem, over ve meme dokusunun primer adeno karsinomlarının rekürrens ve tedavi takibinde kullanılır. Özellikle metastatik gastrik karsinomlarda CA 72-4 düzeyi yükselir. Ayrıca bazı benign durumlarda da (pankreatit, karaciğer sirozu, pulmoner hastalıklar, romatoid hastalıklar, jinekolojik hastalıklar, gastrointestinal sistem hastalıkları vb) CA 72-4 düzeyi artabilir. Tarama testi olarak kullanılmamalıdır.
CAMPYLOBACTER KÜLTÜRÜ
Kullanımı: Campylobacterin izolasyonu
cANCA (PR3 ANCA)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Nötrofil lizozim enzimlerinden proteinaz-3’e (PR-3) karşı oluşan antikorları gösterir. Wegener granülomatozisi ve sistemik vaskülitlerin (özellikle renal ve pulmoner tutulumların) tanı ve tedavilerinin takibinde kullanılır.
CANDİDA KÜLTÜRÜ
Kullanımı: Candida mantarının izolasyonu ve Candida albicans ve diğer Candida spp’lerinin ayırımının yapılması
CD4/CD8
Normal Değer: %0,60-2,80
Kullanımı: HIV virüsü taşıyan hastalarda AIDS tanı ve takibi ile antiviral tedavinin yönlendirilmesinde ve hücresel immün yetmezliklerin değerlendirilmesinde kullanılır.
CEA (Karsinoembriyonik antijen)
Normal Değer: 0-4 ng/ml
Kullanımı: Kolon, rektum, akciğer, meme, karaciğer, pankreas, prostat, mide ve over kanserlerinde CEA düzeyi artar. Özellikle kolorektal kanserler ve ileri evre meme kanserlerinde takipte kullanılabilir. Benign karaciğer hastalıkları, ülseratif kolit ve polipozis gibi bazı benign gastrik ve intestinal durumlar, benign meme hastalıkları, pulmoner enfeksiyonlar, amfizem ve böbrek yetmezliklerinde de serum CEA düzeyi artabilir. Ayrıca sigara içenlerde CEA düzeyi hafif yüksektir. Bu nedenlerle tarama testi olarak kullanılmamalıdır.
CHLAMYDİA ANTİJEN
Kullanımı: Kadınlarda servisit, pelvik inflamatuar hastalık, endometrit, perihepatit ve üretral sendroma; erkeklerde nongonokoksik üretrit ve epididimite ve yeni doğanlarda inklüzyon konjonktiviti ve pnömoniye neden olan bakterinin antijeninin belirlenmesinde kullanılır.
CHLAMYDİA IgM ve IgG
Kullanımı: Kadınlarda servisit, pelvik inflamatuar hastalık, endometrit, perihepatit ve üretral sendroma; erkeklerde nongonokoksik üretrit ve epididimine ve yeni doğanlarda inklüzyon konjonktivit ve pnömoniye neden olan bakteriye karşı gelişen bağışıklığın saptanmasında kullanılır. Ayrıca Chlamydia pneumonia ve psittaci’ye karşı oluşan bağışıklığı da gösterir. Chlamydia enfeksiyonunun serolojik olarak saptanması; Chlamydia türleri arasında çapraz reaktif antikorların varlığının anti-chlamydia antikorlarının non-spesifik stimülasyonunun veya multiple chlamydia türleri ile eski karşılaşmanın komplikasyonu olabilir. Erişkinlerde antikor pozitifliği %50-78 arasında değişir. Özellikle IgM’de çapraz reaksiyon sık gözlenir. Ayrıca rekürrent Chlamydia enfeksiyonları da sıktır.
CHLAMYDİA TRACHOMATİS (LCR)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Chlamydia Trachomatis enfeksiyonunun tespitinde LCR yöntemi, kültür veya serolojik testlere göre çok daha hassastır.
CHRİSTMAS FAKTÖR
CİVA (Hg)
Normal Değer: 0-10 mg/L
Kullanımı: Akut ve kronik civa zehirlenmelerinin takibinde kullanılır. Bazı ilaçlar, fungusitler ve endüstriyel maddelerde civa bulunur.
CİVA (İdrar)
Normal Değer: 0-10 mg/gün
Kullanımı: Akut ve kronik civa zehirlenmelerinin takibinde kullanılır. İnorganik civa miktarının ölçümünde idrarda civa ölçümü tercih edilir.
CLOSTRİDİUM DİFFİCİLE TOKSİN A (Pseudomembranöz kolit serolojik testi)
Kullanımı: Clostrium difficile, antibiyotik ilişkili ishal ve pseudo-membranöz kolit etkenidir. Toksin A ve B olarak isimlendirilen iki toksini aynı zamanda salgılar. Toksin A sıvı kaybı, mukozal hasar ve intestinal inflamasyondan sorumludur. Toksin A’nın gaitada saptanması, mevcut diarenin nedenini belirler. Diare başlangıcından önceki son 8 hafta içerisinde antibiyotik kullananlar özellikle incelenmelidir. Ayrıca clostridium difficile taşıyıcılığı da yüksek oranlarda gözlenir.
CMV IgG AVİDİTİTE
Kullanımı: CMV enfeksiyonundan fetüsün etkilenip etkilenmediğinin belirlenmesinde kullanılır.CMV enfeksiyonunun muhtemel başlangıç tarihi hakkında bilgi verir. Böylece primer enfeksiyonun hamileliğin başlamasından sonraki dönemde meydana gelip gelmediği ve dolayısıyla fetüsün CMV enfeksiyonundan etkilenme olasılığının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesini sağlar.
CMV IgM ve IgG (Cytomeglovirus IgM ve IgG)
Kullanımı: CMV enfeksiyonu genellikle asemptomatik geçer. Transplantasyon hastaları, kanser hastaları ve immün sistemi suprese olan hastalarda ise ağır hepatit ve retinit enfeksiyonları gözlenebilir. İmmün sistemi suprese olan hastalarda CMV enfeksiyonunun ana geçiş yolu kan transfüzyonlarıdır. Bu nedenle bu hastalara verilecek kanların CMV yönünden taranması gerekir. Ayrıca en sık görülen konjenital viral enfeksiyon nedenidir ve hamilelerde de taranması yararlıdır. Annenin IgG antikoru fetüs için koruyucu değildir ve CMV enfeksiyonu fetüste sekellere neden olabilir.
C-PEPTİT (İnsülin C-peptit, CPR, Connecting peptide, C-Peptit reaktivitesi)
Normal Değer: 0,15-1,30 pmol/ml
Kullanımı: C-peptit sadece pankreas b hücrelerinden salgılandığı için, özellikle eksojen insülin kullanan diabet hastalarında, endojen insülin salınımının değerlendirilmesinde kullanılır. İnsülinoma, oral hipoglisemik ilaçlar, böbrek yetmezliği tip II diabetes mellitus, glukoz alımı, vagal stimülasyon, tiro-toksikozis, Cushing sendromu, hipokalemi, gebelik ve akromegalide serum C-peptit düzeyi artarken, tip I diabetes mellitus, insülin tedavisi, tiazid diüretikler, alkol kullanımı ve pankreatektomi sonrasında C-peptit düzeyi düşer.
COMPLEMAN COMPONENT C1q
COMPLETE BLOOD COUNT
C-REAKTİF PROTEİN (Yüksek Sensitiviteli) (CRP)
Normal Değer: 0-3 mg/L
Kullanımı: Nonspesifik bir akut faz reaktanıdır. Enfeksiyon ve enflamasyonların değerlendirilmesinde kullanılır. Viral ve spiroketal enfeksiyonlarda artmadığından özellikle bakteriyel enfeksiyon tanısında değerlidir. Yüksekliği koroner kalp hastalığı riskinin erken bir göstergesi olduğundan, koroner kalp hastalığı için risk taraması amacıyla da kullanılır.
ÇİNKO (Zn)
Normal Değer:
<1 ay 50-125 mg/dl
1 ay-15 yaş 60-135 mg/dl
>15 yaş 70-150 mg/dl
Kullanımı: Çinko, yara iyileşmesi, immün fonksiyonlar ve fetal gelişim için gerekli olan bir elementtir. Osteosarkom, koroner kalp hastalıkları, arterioskleroz ve anemilerde serum çinko düzeyi düşükken, acrodermatitis enteropatica, pulmoner tüberküloz, gastrointestinal sistem hastalıkları, talasemi major, AMI, hepatoselüler hastalıklar, akut enfeksiyonlar, lösemi, lenfoma ve gebelide serum çinko düzeyi artar. Çinko eksikliğinde tat alma ve yara iyileşmesi bozulur, deri lezyonları, alopesi, anemi, hepatosplenomegali, abdominal ağrı, diare ve hipoalbuminemi görülebilir.
ÇİNKO (Eritrosit içi)
Normal Değer: 1000-2000 mg/dl
Kullanımı: Kandaki total çinkonun %75-88’i eritrositlerin içinde bulunur. Özellikle orak hücreli anemide eritrosit içi çinko düzeyi düşer.
ÇİNKO (İdrar)
Normal Değer:
Spot idrar 180-850 mg/dl
24 saatlik idrar 290-800 mg/dl
Kullanımı: Serum çinko düzeyindeki anormalliklerin araştırılmasında kullanılır. Hiperparatiroidizm, alkolizm, orak hücreli anemi, hepatik siroz, viral hepatitler, total parenteral nutrisyon ve cerrahi sonrasında idrarla atılan çinko miktarı artarken, hipogonadal dwarfizmde idrarla çinko atılımı azalır.
ÇİNKO (Saç)
Normal Değer: 100-280 mg/g saç
Kullanımı: Çinko eksikliğinin değerlendirilmesinde kullanılabilir. Diabetes mellitus, çölyak sprue ve protein malnutrisyonunda saçta çinko düzeyi düşer.
DALA
D-DİMER (Fibrin yıkım ürünleri)
Normal Değer: <150 mg/L
Kullanımı: Normalden yüksek D-Dimer düzeyleri bir pıhtı oluşumunu, dolayısıyla derin ven trombozu, pulmoner emboli veya DIC olabileceğini düşündürür. Ayrıca over karsinomları ve böbrek hastalarında fibrin yıkımının saptanmasında ve derin ven trombozu veya akut miyokard enfarktüsünde uygulanan tedavinin takibinde de kullanılabilir.
DEHİDROEPİANDROSTERON SÜLFAT (DHEA-S, DHEA-SO, DHEA-Sülfat)
Normal Değer:
Erkek Kadın
0-12 yaş 100-600 ng/ml 100-600 ng/ml
13-60 yaş 1250-3500 ng/ml 700-3500 ng/ml
>60 yaş 1250-3500 ng/ml 110-610 ng/ml
Kullanımı: Androjen eksiklik veya fazlalılığının değerlendirilmesinde kullanılır. Hirşutizm, amenore, polikistik over sendromu, konjenital adrenal hiperplazi ve adrenal karsinomların değerlendirilmesinde önemlidir. Diğer androjenlerle (testesteron ve androstenedion) beraber yorumlanmalıdır.
DEMİR (Fe)
Normal Değer:
0-7 gün 100-250 mg/dl
7 gün-1 yaş 40-100 mg/dl
2-15 yaş 50-120 mg/dl
>15 yaş 50-175 mg/dl (erkek)
40-170 mg/dl (kadın)
Kullanımı: Her türlü anemi, demir eksikliği, talasemi, sideroblastik anemi ve demir zehirlenmesinin değerlendirilmesinde kullanılır. Pernisyöz, aplastik ve hemolitik anemiler, hemokromatozis, akut lösemi, kurşun zehirlenmesi, akut hepatitler, vitamin B6 eksikliği, talasemi, tekrarlayan transfüzyonlar ve akut demir zehirlenmelerinde serum demir düzeyi yükselirken, demir eksikliği anemisi, akut ve kronik enfeksiyonlar, hipotrioidizm ve postoperatif dönemde serum demir düzeyi düşer.
DEMİR BAĞLAMA KAPASİTESİ (TIBC)
Normal Değer:
<1 yaş 100-400 mg/dl
>1 yaş 250-450 mg/dl
Kullanımı: Serum demir düzeyinin değerlendirilmesinde kullanılır. Hipokromik anemiler, akut hepatitler ve gebeliğin son dönemlerinde TIBC artarken, demir eksikliğine bağlı olmayan anemiler, kronik enfeksiyonlar, maligniteler, siroz, hemokromatozis, renal hastalıklar ve talasemilerde TIBC düşer.
DERİ KAZINTISINDA MANTAR ARAMA
Kullanımı: Deri lezyonlarında mantar aranmasında kullanılır.
DERİ LEZYONU KÜLTÜRÜ
Kullanımı: Deri lezyonununda enfeksiyona neden olabilecek bakterinin veya bakterilerin izolasyonu
11-DEOKSİKORTİZOL (Compound S)
Normal Değer: <8,0 ng/ml
Kullanımı: 11 b-hidroksilaz eksikliğine bağlı olarak gelişen adrenokortikal hiperplazi adrenal karsinomlar ve ACTH düzeyinin arttığı durumlarda serum 11-deoksikortizol düzeyi artar.
DİAZEPAM
Normal Değer:
Terapötik konsantrasyon : 0,10-1,00 mg/ml
Toksik konsantrasyon : >5,00 mg/ml
Kullanımı: İlaç düzeyinin takibinde kullanılır.
DİFENİLHİDANTOİN (Epdantoin, Fenitoin)
Normal Değer:
Terapötik konsantrasyon : 10-20 mg/ml
Toksik konsantrasyon : >20 mg/ml
Kullanımı: İlaç düzeyinin takibinde kullanılır.
DİGİTOKSİN
Normal Değer:
Terapötik konsantrasyon : 14-30 ng/ml
Toksik konsantrasyon : >45 ng/ml
Kullanımı: İlaç düzeyinin takibinde kullanılır.
DİGOKSİN
Normal Değer:
Terapötik konsantrasyon : 0,60-2,00 ng/ml
Toksik konsantrasyon : >2,50 ng/ml
Kullanımı: İlaç düzeyinin takibinde kullanılır.
DİREK COOMBS
Kullanımı: İnvivo duyarlılaşmış eritrositlerin gösterilmesinde kullanılır. Eritroblastozis fetalis, otoimmün hemolitik anemiler ve uygun olmayan kan transfüzyonuna bağlı olarak gelişen transfüzyon reaksiyonlarında pozitif sonuçlar gözlenir. Ayrıca ilaca bağlı hemolitik anemilerin teşhisinde de kullanılır.
DİREK STREP A SWAB TESTİ (Strep A antijen testi)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: A grubu beta hemolitik streptokokların antijenik özellikleri temel alınarak saptanması
DNA EKSTRAKSİYONU (DNA izolasyonu, DNA ayrıştırılması)
Normal Değer: O.D. A260/A280= 1,6-1,8
Kullanımı: Genetik hastalıkların moleküler tanısında kullanılan DNA materyalinin elde edilmesi amacı ile uygulanır. İndeks vaka ve aileye yönelik mutasyon analizi / taşıyıcılık tanısı çalışmalarında DNA ekstraksiyonu, EDTA’lı tam kan veya doku materyalinden yapılır. Prenatal tanı çalışmaları için CVS, AFS ve kordon kanı gerekmektedir.
DNA KONTENT ANALİZİ
Kullanımı: Solid tümörlerde ve neoplazik lezyonlarda hücre için DNA kontent analizi ve proliferasyon hızının saptanmasında kullanılır. Bu test ile statik ve dinamik proliferasyon indeksinin belirlenmesi, hücre anoploidisinin ve tümör doubling zamanının saptanması mümkündür.
BAĞLANTI ANALİZİ (Progresif müsküler distrofi (PMD)
Kullanımı: Hasta bireyin annesinden aldığı allel, bağlantı analizi denilen indirek metot ile tespit edilir. Mutasyonu belirlenmemiş hasta ailelerine prenatal tanı ve/veya taşıyıcılık tanısında yardımcı olabilmek amacı ile indirek analiz uygulanabilir.
DELESYON ANALİZİ (Progresif müsküler distrofi (PMD)
Kullanımı: DMD/BMD, kas hücrelerinin progresif yıkılmasına bağlı kalıtsal bir hastalıktır. DMD, BMD’nin ağır seyirli allelik formudur ve BMD’ye oranla daha sık görülür. Hastalık X kromozomu üzerinde bulunan distrofin geninde meydana gelen mutasyonlardan kaynaklandığı için erkek çocuklarda görülür. Delesyonlar, en sık görülen (vakaların %50-60’ı) mutasyonlardır. Hastalık tanısı, klinik bulguları destekleyen yüksek serum CPK değeri, EMG ve kas biyopsisi bulguları ile konur.
DUCHENNE / BECKER KAS DİSTROFİSİ (DMD/BMD) DELESYON TAŞIYICILIĞI – KANTİTATİF ANALİZ (Progresif müsküler distrofi (PMD)
Kullanımı: DMD/BMD ailelerinde delesyon taşıyıcısı kadınların tespiti için uygulamaya konulan teknik araştırma çalışmaları arasındadır.
D-XYLOSE ABSORBSİYON TESTİ (Xylose absorbsiyon testi)
Normal Değer: Raporda belirtilmektedir.
Kullanımı: Malabsorbsiyon tanısı ve ince bağırsak proksimal bölgesindeki karbonhidrat absorbsiyonunun değerlendirilmesinde kullanılır. İntestinal malabsorbsiyon, ince bağırsakta bakteriyel çoğalma, kusma, ascite, gecikmiş gastrik boşalma ve Whipple hastalığında kan ve idrar xylose düzeyi düşer.
EBV EA ANTİKOR (Epstein-Barr virüs early antijen antikoru)
Kullanımı: Kronik aktif veya reaktif EBV enfeksiyonlarında yüksek seviyelerde saptanır. Ayrıca nazofarengial karsinomlu hastalarda da saptanmaktadır.
EBV EBNA ANTİKOR (Epstein-Barr virüs nükleer antijen antikoru)
Kullanımı: EBV enfeksiyonunun başlangıç zamanının belirlenmesinde kullanılır. Enfeksiyoz mononükleozisin etkeni olan EBV virüsü ile karşılaşıldıktan sonraki 6-8. haftada (konvelesan dönem) pozitifleşir ve ömür boyu pozitif kalır. Erişkinlerin %90’ında EBV VCA IgG ve EBNA antikorları pozitiftir.
EBV VCA IgM ve IgG (Epstein-Barr virüs viral kapsid antijen antikoru IgM ve IgG)
Kullanımı: EBV enfeksiyonunun tanısında kullanılır. Primer enfeksiyon çocukluk döneminde genelde asemptomatik geçerken, erişkinlerde enfeksiyoz mononükleoz tablosuna neden olur. Ayrıca EBV enfeksiyonu ile Burkitt lenfoma ve nazofarinks karsinomları arasında bir bağlantı da vardır. EBV ile karşılaşıldıktan kısa bir süre sonra VCA IgM ve IgG pozitifleşir. Zamanla IgM negatifleşirken, IgG hayat boyu pozitif kalır.
ENA ANTİKORLARI (Extractable nükleer antijen antikorları)
Kullanımı: SLE, miks bağ dokusu hastalığı, Sjögren sendromu, skleroderma, dermatommyozit ve polimyozit tanısında kullanılır. Ortak özellikleri ekstrake edilebilen nükleer antikor olmalarıdır.
ENDOMYSİAL ANTİKOR (EMA)
Kullanımı: Celiac sprue ve dermatitis herpetiformis tanı ve tedavi takibinde kullanılır. IgA yapısındadır ve tedaviden yaklaşık 6-12 ay sonra düşer. Gluten içeren diyete tekrar başlanırsa 2-3 ay sonra EMA’da da pozitifleşme gözlenir.
ENTAMOEBA HYSTOLİTİCA ANTİKORU
ENTEROBİUS VERMİCULARİS YUMURTASI ARANMASI
EOZİNOFİL (BALGAM)
EOZİNOFİL SAYISI
EPDANTOİN
EPİNEFRİN
EPO
EPSTEİN-BARR VİRÜS EARLY ANTİJEN ANTİKORU
EPSTEİN-BARR VİRÜS NÜKLEER ANTİJEN ANTİKORU
EPSTEİN-BRR VİRÜS VİRAL KAPSİD ANTİJEN ANTİKORU IgM ve IgG
ERİTROPOİETİN (EPO, s-EPO)
Normal Değer: 1,50-21,00 mU/ml
Kullanımı: Primer (polistemia vera) ve sekonder polisteminin ayırıcı tanısında kullanılır. Anemiler, sekonder polistemi, eritropoietin üreten tümörler ve gebelikte serum eritropoietin düzeyi artarken, böbrek yetmezliği ve primer polistemide azalır. Ayrıca pulmoner veya kardiyovasküler hipoksiye bağlı eritrositozis, akut kanamalar ve arteriyel O2 basıncındaki ani azalmalarda da eritropoietin düzeyi artar.
ERİTROSİT (BOS)
Kullanımı: Merkezi sinir sistemi hastalıklarının ayırıcı tanısında kullanılır.
ERİTROSİT SAYISI (RBC)
Normal Değer:
Kord 3,90-5,50 milyon/mm3
Prematüre 3,90-5,50 milyon/mm3
0-7 gün 4,00-6,60 milyon/mm3
7 gün-1 ay 3,90-6,20 milyon/mm3
2-3 ay 3,00-5,40 milyon/mm3
4-6 ay 3,10-4,50 milyon/mm3
7 ay-3 yaş 3,70-5,30 milyon/mm3
4-5 yaş 3,90-5,30 milyon/mm3
6-12 yaş 4,00-5,20 milyon/mm3
Erkek Kadın
13-15 yaş 4,50-5,30 milyon/mm3 4,10-5,10 milyon/mm3
>15 yaş 4,50-5,90 milyon/mm3 4,00-5,20 milyon/mm3
Kullanımı: Polistemi, ağır egzersiz, hemokonsantrasyon ve yüksek rakımda eritrosit sayısı artarken, anemiler ve hemolize neden olan bazı ilaçlar eritrosit sayısını azaltabilir. Ayrıca soğuk aglutininlerin varlığı da eritrosit sayısının yanlış düşük çıkmasına veya otomatize hücre sayıcılarla sayılamamasına neden olabilir.
ERİTROSİT SEDİMENTASYON HIZI (Sedimentasyon)
Normal Değer:
Erkek Kadın
<50 yaş 0-15 mm/saat 0-20 mm/saat
>50 yaş 0-20 mm/saat 0-25 mm/saat
Kullanımı: İnflamatuar hastalıklar, akut ve kronik enfeksiyonlar, doku nekrozu temporal arterit, maligniteler, romatoid hastalıklar ve otoimmün hastalıkların tanı ve takibinde kullanılır.
ESTRADİOL (E2, 17-b-estradiol)
Normal Değer:
Kadın 0-12 yaş 2-18 pg/ml
13-15 yaş 11-38 pg/ml
16-50 yaş 30-119 pg/ml
>50 yaş 10-35 pg/ml
Gebelik 10-35 pg/ml
Folliküler faz 30-119 pg/ml
Pik 149-350 pg/ml
Luteal faz 97-216 pg/ml
Ovülasyon takibi 29-97 pg/ml
Erkek <12 yaş 2-18 pg/ml
>12 yaş 11-38 pg/ml
Kullanımı: Vücuttaki en potent endojen östrojendir. Puberte prekoks, amenore, ovülasyon indüksiyonunun takibi ve erkeklerde jinekomastinin değerlendirilmesinde kullanılır.
ESTRİOL (Serbest) (E3, Unkonjuge E3 ; uE3)
Normal Değer: Laboratuvara danışınız
Kullanımı: Fetoplasental ünitenin değerlendirilmesinde kullanılır. Serbest E3 düzeyi, total E3’den daha spesifiktir. Sonuçlar hastadan hastaya değişebildiğinden seri ölçüm yapılması önerilir. Ayrıca sabahları daha yüksek konsantrasyonlarda bulunur. Gebelik süresince serbest E3 sürekli yükselir ve doğumun başlaması ile birlikte sert bir yükselme olur. Diabetik gebeler, post-date gestasyon ve intrauterin büyüme geriliğinin değerlendirilmesinde serbest E3 kullanılabilir. Fetüste, santral sinir sistemi malformasyonu, konjenital kalp hastalığı veya Down sendromu varlığında serum serbest E3 düzeyinde düşüklük olabilir. 35-36.gebelik haftalarında fetal yaşın hesaplanmasında da serbest E3 düzeyi kullanılabilir. Ayrıca ikinci trimesterde hCG ve AFP ile beraber kullanılarak risk taraması yapılabilir.
ETOSÜKSİMİD (Petimit)
Normal Değer:
Terapötik konsantrasyon : 40-100 mg/ml
Toksik konsantrasyon: >150 mg/ml
Kullanımı: İlaç düzeyinin takibinde kullanılır.
EUGLOBİN PIHTI LİZİS (Fibrinoliz zamanı)
Normal Değeri: Pıhtı lizisi 2-4 saatte gerçekleşir.
Kullanımı: Ürokinaz ve streptokinaz tedavisi ile fibrinolitik aktivitenin takibi ve anormal fibrinolizisin incelenmesinde kullanılır. Hızlı lizis, aşırı fibrinolitik akitiviteyi gösterir.
EXTRACTABLE NUCLEAR ANTİGEN (ENA Antikorları)
FAKTÖR I (Fibrinojen)
FAKTÖR II (Protrombin aktivitesi)
Normal Değer: Normal aktivitenin %50-150’si
Kullanımı: Protrombin zamanı ile aynı test olarak değerlendirilmemelidir. Herediter protrombin yetersizliği oldukça nadir görülen bir koagülasyon bozukluğudur. Otozomal resesif geçiş gösteren bu bozuklukta değişik derecelerde kanamaya eğilim vardır. Bu kişilerde PT ve aPTT testlerinde uzama gözlenir. Ayrıca K vitamini yetersizliği ve oral antikoagülan tedavisi protrombin düzeylerini azaltır. Protrombin düzeylerinin yüksekliği ise, protrombin genindeki bir mutasyon sonucu hastada kardiyovasküler risk faktörleri de bulunuyorsa miyokard enfarktüsü gelişme riski yükselmektedir. %115 aktivitenin üzerindeki değerler risk olarak kabul edilmektedir.
FAKTÖR V (AC globulin; Labil faktör, Plazma akseleratör globulin, Proakselerin)
Normal Değer: Normal aktivitenin %50-150’si
Kullanımı: Kalıtsal faktör V yetersizliği olan hastalarda (parahemofili) anormal kanamalar gözlenir ve pıhtılaşma zamanı, PT ve aPTT testlerinde uzamalar tespit edilir. Gebelikte birçok pıhtılaşma faktörü gibi faktör V seviyelerinde de hafif artışlar gözlenir. Akut karaciğer yetmezliğinde azalmış senteze, DIC’de ise artmış tüketime bağlı olarak faktör V düzeyleri düşük bulunur. Faktör V düzeyi karaciğer hastalığı ile K vitamini yetersizliğinin ayırıcı tanısında da kullanılabilir. Parankimal karaciğer hastalıklarında faktör V ve K vitaminine bağlı olarak sentezlenen pıhtılaşma faktörleri (Faktör II, VII, IX ve X) azalırken, K vitamini yetersizliğinde faktör V normal, diğer faktör düzeyleri düşüktür. Bu amaçla faktör V ve VII aktiviteleri ölçülür.
FAKTÖR V LEİDEN MUTASYON ANALİZİ (FV-Leiden, FV eksikliği, F5)
Normal Değer:
N/N = Homozigot normal
Mt/N = Heterozigot
Mt/Mt = Homozigot mutant
Kullanımı: Aktive protein C (APC), antikoagülan özelliğe sahip bir serin proteazdır. Normal hemostaz sırasında APC, factör Va ve VIIIa’nın proteolitik inaktivasyonunu sağlayarak kanın pıhtılaşmasını sınırlar. Tromboz hastalarının yaklaşık %50’sinde, APC’nin antikoagülan cevabına karşı rezistans olduğu bilinmektedir (APC rezistansı). APC rezistans fenotipinin, büyük oranla faktör V geninde meydana gelen bir nokta mutasyonuna (1691 G-A substitüsyonu; FVQ506) bağlı olduğu bulunmuştur. Faktör V Leiden olarak isimlendirilen bu mutasyonu homozigot veya heterozigot olarak gösteren bireylerde APC rezistansına bağlı tromboz riskinin, mutasyonu taşımayan bireylere oranla daha fazla olduğu bilinmektedir.
FAKTÖR VII (Otoprotrombin I, Prokonvertin, Stabil Faktör)
Normal Değer: Normal aktivitenin %50-150’si
Kullanımı: Faktör VII eksikliği, nadir görülen, otozomal resesif geçişli kalıtsal bir bozukluktur. Etkilenen bireylerde PT uzamışken, aPTT normaldir. Klinik kanmanın şiddeti faktör VII aktivite düzeyi ile ilişkilidir. Karaciğer hastalığı ile K vitamini yetersizliğinin ayırıcı tanısında da kullanılabilir. Parankimal karaciğer hastalıklarında faktör V ve K vitaminine bağımlı olarak sentezlenen pıhtılaşma faktörleri (Faktör II, VII, IX ve X) azalırken, K vitamini yetersizliğinde faktör V normal, diğer faktör düzeyleri düşüktür. Bu amaçla faktör V ve VII aktiviteleri ölçülür. Oral kontraseptif kullanan kadınların plazmaları 4°C’de tutulduğunda faktör VII aktivitesinde 10 kata kadar artışlar gözlenebilir. Ayrıca Faktör VII aktivitesindeki artışlar miyokard enfarktüsü riskini de arttırır. Oral antikoagülan ilaçlar, şiddetli karaciğer hastalığı ve K vitamini yetersizliği durumlarında ise faktör VII düzeylerinde azalmalar görülebilir.
FAKTÖR VIII (Antihemofilik faktör)
Normal Değer: Normal aktivitenin %50-150’si
Kullanımı: Herediter faktör VIII eksikliği (Hemofili A) sekse bağlı geçiş gösteren ve kanamaya eğilimle karakterize bir bozukluktur. Klinik olarak faktör VIII eksikliği, hastanın plazma faktör VIII seviyelerine göre, şiddetli (<%1), orta derece (%1-5), ve hafif (>%5) olmak üzere derecelere ayrılır. Etkilenen bireylerde aPTT uzamış ve PT ve TT normaldir. Ayrıca faktör VIII bir akut faz reaktanı olup, östrojen kullanımı, karaciğer hastalığı, diabetes mellitus, stres veya egzersiz durumlarında da yükselebilmektedir.
FAKTÖR VIII İLE İLİŞKİLİ ANTİJEN
FAKTÖR VIII İNHİBİTÖR (Bethesda titresi)
Normal Değer: 0-1,0 Bethesda ünitesi
Kullanımı: Faktör replasman tedavisi alanlarda veya spontan olarak (doğum sonrası, immünolojik bozukluklar, antibiyotik kullanımı, maligniteler, ileri yaş) faktör inhibitörleri gelişebilmekte ve ilgili faktörleri inhibe etmektedir.
FAKTÖR IX (Antihemofilik faktör B, Christmas faktör, Otoprotrombin II)
Normal Değer: Normal aktivitenin %50-150’si
Kullanımı: Kalıtsal faktör IX eksikliği (Hemofili B), sekse bağlı geçiş gösteren, kanama diyatezi ve düşük plazma faktör IX aktivitesi ile karakterize bir bozukluktur. Başlıca erkekler etkilenirken, kadınlar taşıyıcıdır. 1:25000 sıklıkta görülür. Etkilenmiş bireylerde aPTT uzamışken PT normaldir. Akkiz faktör IX eksikliği ise, oral antikoagülan kullanımı, şiddetli karaciğer hastalığı ve K vitamini yetersizliğinde gözlenir.
FAKTÖR X (Stuart faktör, Otoprotrobin C, Otoprotrombin III)
Normal Değer: Normal aktivitenin %50-150’si
Kullanımı: Kalıtsal faktör X eksikliği olan hastalarda PT ve aPTT uzamış, TT ise normaldir. Faktör X eksikliği otozomal resesif geçiş gösterir. Akkiz faktör X eksikliği ise primer amiloidoz ile ilişkilidir. Ayrıca oral antikoagülan kullanımı ve K vitamini yetersizliğinde de faktör X seviyeleri azalmaktadır.
FAKTÖR XI (Plazma tromboplastin antesedan)
Normal Değer: Normal aktivitenin %50-150’si
Kullanımı: Homozigot faktör XI eksikliği olan hastalarda pıhtılaşma zamanı ile aPTT uzar ve değişken bir kanama paterni gözlenir. PT, TT, trombosit sayımı ve trombosit fonksiyon testleri ise normaldir.
FAKTÖR XII (Hageman faktörü)
Normal Değer: Normal aktivitenin %50-150’si
Kullanımı: Herediter faktör XII eksikliği olan hastaların çoğunda kanama problemleri gözlenmezken, tromboembolik problemler daha sık görülür. Etkilenen kişilerde PT normal, aPTT uzamıştır.
FAKTÖR XIII TARAMA (Fibrin stabilize edici faktör)
Normal Değer: >24 saat (tarama testi negatif)
Kullanımı: FXIII eksikliği herediter olarak otozomal resesif geçiş göstermektedir. Hastalarda ilk kanama bulgusu göbek kordonu ayrıldıktan sonra gözlenir. Bu hastalarda genel hemostaz testleri normalken, travma sonrası oluşan yaralar geç iyileşir.
FAMİLİAL AKDENİZ ATEŞİ (FMF) MUTASYON ANALİZİ (MEFV)
Kullanımı: FMF, yinelenen ataklarla, ateşlenmeleri takip eden karın, göğüs ve eklem ağrıları ile kendini belli eden kalıtsal bir hastalıktır. FMF’de sedimentasyon hızı artar fakat lökosit sayısı normaldir.
FENİLALANİN
Normal Değer:
Prematüre 1,62-3,50 mg/dl
0-1 ay 0,63-2,26 mg/dl
2-12 ay 0,51-1,24 mg/dl
1-20 yaş 0,43-1,50 mg/dl
>20 yaş 0,58-1,40 mg/dl
Kullanımı: Fenilketonüri hastalarında diyetin etkinliğinin takibinde kullanılır. Hiperfenilalaninemi, sepsis, ağır yanıklar, yenidoğanın geçici tirozinemi ve hiperfenilalaninemisi, viral hepatitler ve hepatik ensefalopatilerde de kandaki fenilalanin düzeyi artabilir.
FENİLKETONÜRİ (PKU) MOLEKÜLER ANALİZİ
Kullanımı: PKU, fenilalanin hidroksilaz (PAH) enzim bozukluğu veya eksikliği ile ortaya çıkan bir kalıtsal hastalıktır. PAH, fenilalaninini tirozine çevirir. PAH’ın olmaması, eksik veya işlevinin bozuk olması durumunda kanda fenilalanin birikir ve bu amino asit beyin için toksiktir. PKU’ya, doğumu takip egünler içinde tarama testleri kullanılarak tanı konur. Bu hastalar uygun bir diyet ile normal yaşamlarını sürdürebilir. Aksi takdirde ilerleyen yaşlarda, geri dönüşümü olmayan zeka ve/veya nörolojik bozukluklar ortaya çıkar. Hastalık, PAH geninde meydana gelen mutasyonlar nedeni ile ortaya çıkar. Hastalığın oluşması için hem annenin, hem de babanın mutant geni taşıması gerekmektedir. Taşıyıcı anne ve babadan doğacak her çocuk 1/4 ihtimalle hasta olacaktır. Hasta bireyin ebeveynlerinden aldığı alleller, bağlantı analizi denilen indirek metot ile tespit edilir. Mutasyonu belirlenmemiş hasta ailelerine prenatal tanı ve/veya taşıyıcılık tanısında yardımcı olabilmek amacı ile indirek analiz uygulanabilir.
FENİLKETONÜRİ TARAMASI (PKU)
Normal Değer: Raporda belirtilmektedir.
Kullanımı: Yenidoğanda fenilketonüri hastalığının taramasında kullanılır. Pozitif sonuçlar kantitatif bir yöntemle doğrulanmalıdır. Protein alımının yetersiz olduğu durumlarda yanlış negatif, prematüre infantlarda ise karaciğerin immatür olmasına bağlı olarak yanlış pozitif sonuçlar elde edilebilir.
FENİTOİN (Bk.DİFENİLHİDANTOİN)
FENOBARBİTAL (Luminal)
Normal Değer:
Terapötik konsantrasyon : 15-40 mg/ml
Toksik konsantrasyon: >40 mg/ml
Kullanımı: İlaç düzeyinin takibinde kullanılır. Beraberinde valproik asit ve salisilatlar kullanıldığında fenobarbital düzeyi %40 artar.
FENOL
Normal Değer: <20-70 mg/g kreatinin
Kullanımı: Fenol, fenol-krezol ve benzen ile çalışan kişilerin bu maddelerden ne kadar etkilendiğinin tespitinde kullanılır.
FERRİK KLORİD (FeCI3 testi)
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Fenilketonüri vb.metabolik hastalıkların tanısı ile ilaç ve alkol kullanımının değerlendirilmesinde kullanılır. Fenilalanin metabolitlerinden fenilprüvik asit ölçülür. Diyet tedavisine cevabın takibinde değerlidir. Tarama testi olarak kullanılmamalıdır. Levadopa, salisilatlar ve fenotiazinler yanlış pozitif sonuçlara neden olabilir.
FERRİTİN
Normal Değer:
Prematüre 25-200 ng/ml
0-7 gün 25-200 ng/ml
7 gün –1 ay 200-600 ng/ml
2-3 ay 50-300 ng/ml
4-6 ay 40-200 ng/ml
7-12 ay 15-140 ng/ml
1-5 yaş 12-140 ng/ml
6-12 yaş 15-140 ng/ml
13-15 yaş 17-140 ng/ml
Erkek Kadın
16-50 yaş 15-200 ng/ml 14-150 ng/ml
51-60 yaş 15-220 ng/ml 14-150 ng/ml
>60 yaş 18-250 ng/ml 18-200 ng/ml
Kullanımı: Demir eksikliği anemisi, kronik hastalık anemisi, talasemi, hemakromatozis ve demir yükleme tedavisinin takibinde kullanılr. Karaciğer hastalıklarının varlığında demir eksikliği olmasına rağmen normal düzeylerde çıkabilir. Ayrıca akut faz reaktanlarından biridir.
FİBRİN STABİLİZE EDİCİ FAKTÖR (Bk. Faktör VIII Tarama)
FİBRİN YIKIM ÜRÜNLERİ (Bk. D-DİMER)
FİBRİNOJEN (Faktör I)
Normal Değer: 1,75-4,00 g/L
Kullanımı: Fibrinojen akut faz reaktanlarından biridir. Konjenital afibrinojenemi, hipofibrinojenemi, disfibrinojenemi, yaygın damar içi pıhtılaşması, akut pulmoner emboli, sistemik fibrinoliz, pankreatit ve ağır karaciğer yetmezliğinde fibrinojen düzeyleri azalırken, enfeksiyonlar, gebelik, travma ve yaygın doku nekrozunda fibrinojen düzeyleri yükselir. Yüksek fibrinojen düzeyleri tromboz riskini arttırdığından kardiyovasküler hastalıklar ve inme riskinde artış gözlenir.
FİBRİNOLİZ ZAMANI (Bk. Euglobin Pıhtı Lizis)
FİBRONEKTİN (FN)
Normal Değer: Serum 0,05-0,50 g/L
Kullanımı: Synovial sıvıdaki fibronektin konsantrasyonu serumdakinden fazladır.
FMF MUTASYON ANALİZİ (Bk. Familial Akdeniz Ateşi Mutasyon Analizi)
FOLİK ASİT (Folat)
Normal Değer :
<15 yaş 3-21 ng/ml
>15 yaş 3-17 ng/ml
Kullanımı: Folat eksikliğinin tanı ve tedavisinin takibi ile megaloblastik ve makrositik anemilerin değerlendirilmesinde kullanılır. Diyetle folat alımının azalması, hemodiyaliz, malabsorbsiyon, gebelik, kronik alkolizm ve fenitoin vb bazı ilaçlar serum folat düzeyini düşürürken, vejeteryan diyet ile serum folat düzeyi artar.
FOLİK ASİT(Eritrosit için)
Normal Değer: 120-860 ng/ml
Kullanımı: Eritrosit içi folat düzeyi serumdakinden çok daha konsantredir. Bu nedenle vücuttaki folat miktarının belirlenmesinde eritrosit içi folat düzeyinin ölçülmesi daha iyi bir göstergedir.
FOLLİKÜL STİMÜLAN HORMON (FSH)
Normal Değer:
Kadın 0-6 ay 1,00-4,00 mIU/ml
7 ay-12 yaş 0,20-3,00 mIU/ml
13-15 yaş 1,00-8,00 mIU/ml
16-50 yaş 2,00-10,00 mIU/ml
51-60 yaş 20,00-140,00 mIU/ml
>60 yaş 30,00-118,00 mIU/ml
Folliküler faz 2,00-10,00 mIU/ml
Pik 8,50-30,00 mIU/ml
Luteal faz 2,00-10,00 mIU/ml
Hamile 2,00-10,00 mIU/ml
Menapoz 20,00-140,00 mIU/ml
Erkek 0-6 ay 1,00-4,00 mIU/ml
6 ay-12 yaş 0,20-3,00 mIU/ml
>12 yaş 1,00-15,00 mIU/ml
Kullanımı: Hipofiz fonksiyonlarının değerlendirilmesinde kullanılır. Özellikle primer ve sekonder over yetmezliğinin ayırıcı tanısında değerlidir. Primer gonadal yetmezlik, ovarien ve testikler agenezis, Turner ve Kleinifelter sendromu, kastrasyon, alkolizm, menapoz ve orşit serum FSH düzeylerinde artışa neden olurken, anterior hipofiz hipofonksiyonu, hipotalamik hastalıklar, gebelik, anoreksia nervosa, polikistik over sendromu, hemakromatozis, orak hücreli anemi, hiperprolaktinemi ve östrojen vey androjenlerle tedavi edilen hastalarda ise FSH düzeyi düşer.
FORMOL GEL
Kullanımı: Leishmaniazis tanısında kullanılan nonspesifik bir testtir. Gama globulinlerin artışı ile pozitifleştiğinden tanı koydurucu değil, tanıyı destekleyicidir.
FOSFOR (PO4, P, İnorganik fosfor, Fosfat)
Normal Değer:
0-7 gün 5,00-10,00 mg/dl
7 gün-1 yaş 4,50-6,70 mg/dl
2-12 yaş 4,50-5,50 mg/dl
13-60 yaş 2,70-4,50 mg/dl
>60 yaş Erkek 2,30-3,70 mg/dl Kadın 2,80-4,10 mg/dl
Kullanımı: Fosfor metabolizmasının ve kalsiyum-fosfor dengesinin değerlendirilmesinde kullanılır. Osteolitik kemik metastazları, sarkoidozis, süt-alkali sendromu, vitamin D intoksikasyonu, böbrek yetmezliği, hipoparatiroidizm, pseudohipoparatiroidizm, akromegali, pulmoner embolizm, laktik asidoz ve respratuvar asidozda serum fosfor düzeyi artarken, osteomalazi, steatore, renal tübüler asidoz, gram negatif bakteriyel septisemi, hipokalemi, vitamin d eksikliği, malnutrisyon, malabsorbsiyon, ağır diare, kusma, primer hiperaparatiroidizm, hiperkalsemi, salisilat zehirlenmesi, respiratuvar enfeksiyonlar, hiperinsülinemi, respiratuvar alkaloz, osteoblastik kemik metastazları ve renal tübüler defektlerde ise fosfor düzeyi düşer.
FOSFOR (İdrar)
Normal Değer: 24 saatlik idrar 0,40-1,30 g/gün
Kullanımı: Böbrek fonksiyonlarının ve kalsiyum-fosfor dengesinin değerlendirilmesinde kullanılır. Hiperparatiroidizm, vitamin D rezistan rikets, immobilizasyon, vitamin D intoksikasyonu, renal tübüler hasar ve familier hipofosfatemide idrarla atılan fosfor düzeyi artarken, hipoparatiroidizm, pseudohipoparatiroidizm ve paratiroidektomi sonrasında ise düşer.
FRONKÜL KÜLTÜRÜ
Kullanımı: Patojen bakterinin izolasyonununda kullanılır.
FRUKTOZAMİN
Normal Değer:
<15 yaş 0-229 mmol/L
>15 yaş 0-285 mmol/L
Kullanımı: Son 2-3 hafta içindeki ortalama glukoz konsantrasyonunu gösterir. Glikozile olmuş protein miktarını gösterdiğinden serum total protein seviyesindeki değişiklikler fruktozamin değerini etkileyebilir.
FTA-ABS
Kullanımı: Sifilis tanısında kullanılır. Treponema pallidum için spesifik testlerden biridir. SLE, hamilelik ve lepra yalancı pozitifliğe neden olur. Ayrıca tedaviye rağmen pozitif kalır. Bu nedenle tedavi takibinde kullanılamaz.
GAİTA ANALİZİ (Tam) (Gaita mikroskobisi, parazit incelemesi, gaitada gizli kan, hazım testi ve pH ölçümü)
GAİTA KÜLTÜRÜ (Normalde patojen bakteri ürememelidir)
GAİTADA AMİP İNCELEMESİ
Normal Değer : Negatif
Kullanımı: Entamoeba histolytica kist ve trofozitlerinin araştırılması
GAİTADA CRYPTOSPORİDİUM İNCELEMESİ
Kullanımı: HIV hastalarında, gündüz bakım evlerinde ve su kaynaklı salgınlarda diareye neden olan bir protozoadır. İmmün sistemi normal olan kişilerde asemptomatik seyreder ya da kendi kendini sınırlayan diaremeye neden olur.
GAİTADA GİZLİ KAN ARAŞTIRILMASI
Normal Değer: Negatif
Kullanımı: Gaitada kimyasal kan reaksiyonunun araştırılması
GAİTADA HAZIM TESTİ
GAİTADA MİKROSKOBİK İNCELEME
Kullanımı: Gaitada eritrosit, lökosit vb hücrelerin varlığının araştırılması
|
